آیا ایران در حال ویرانی است؟

<h3><strong>گفتگوی علی علیزاده با محمد درویش، کنشگر محیط زیست و کویرشناس</strong></h3><p><br></p><p>خشکسالی هورالعظیم، خشک شدن زاینده‌رود، خشک شدن دریاچه ارومیه، ورود آلاینده های صنعتی به دریای خزر، فرونشست در سرتاسر ایران، ریزگردها در خوزستان و سیستان، آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس، آلودگی‌هوای تهران، نابودی مراتع، جنگل‌خواری، کوه‌خواری...</p><p>این لیستی از اخباری است که هر روز در رسانه‌ها میخوانیم. اخباری از صدماتی که به محیط زیست ایران وارد می‌آید. فعالان محیط زیست میگویند روند صنعتی شدن در صد سال گذشته ضربات سنگینی به محیط زیست ایران وارد کرده. اما طرفداران توسعه و صنعتی شدن آنها را به سنتی بودن و ضد پیشرفت بودن متهم میکنند و می‌گویند چاره ای جز صنعتی شدن و توسعه هرچه سریعتر نیست. بحث میان طرفداران توسعه و طرفداران محیط زیست منحصر به ایران نیست و چند دهه قدمت دارد. اما روند گرمایش جهانی در سالهای گذشته و تغییر سریع اقلیم باعث شده در اغلب کشورها مباحث محیط زیستی به صدر اخبار و به صدر گفتگوهای عمومی بیاید</p><p>در ایران هم چالشهای محیط زیستی دیگر اموری انتزاعی و در لایه‌های زیرین و پنهان زیست ما نیستند که فقط نسلهای اینده را تحت تاثیر قرار دهند. بلکه مساله‌ای مربوط به همین امروز ما هستند. همانطور که دیدیم بارش ناکافی امسال و خشکسالی در خوزستان چگونه به سرعت به بحرانی اجتماعی و سیاسی با ابعاد ملی تبدیل شد. فارغ از جناح و گرایش سیاسی و فرهنگی و مذهبی نیازمند گفتکویی ملی و اضطراری درباره محیط زیست هستیم. گفتگویی که تا همیتجا خیلی دیر شده.</p><br><p>برای گفتگو درباره این مسایل از محمد درویش دعوت کرده ام تا مهمان این هفته جدال باشد. درویش یکی از شناخته‌شده ترین نامها در میان کنشگران حال حاضر محیط زیستی ایران است. او که در دانشگاه تهران مهندسی مراتع و جنگل خوانده، عضو هیات علمی سازمان تحقیقات جنگل‌ها و مراتع بوده، و سالها در سازمان محیط زیست کار کرده و زمانی مدیرکل مشارکت مردمی این سازمان بوده.</p><p>از درویش میپرسم آیا ایران براستی با بحران محیط زیستی روبروست؟ این بحران تا چه حد جدی است؟ برای کند کردن شتاب این بحران چه میتوان کرد؟ نقش نهادهای حاکمیتی چیست و چه نقدی بر آنها وارد است و چه میتوانند بکنند؟ سازمان محیط زیست به صورت اخص چطور؟ نقش مردم و نهادهای مردم‌نهاد چه میتواند باشد؟ چگونه میتوان صاحبان صنایع بزرگ و ذینفعا